Fiji!
Bula! Dat is de begroeting die ze op Fiji gebruiken.
Tijd voor ons laatste verhaal van de verre Pacific! Na een vlucht van een kleine 3 uur vanaf Auckland naar Nadi kwamen we rond een uur of 20.00 aan op het hoofdeiland van Fiji. Bij aankomst stond er een bandje te spelen en kregen we een goeie klap in ons gezicht... van de warmte.. Het was er 28 graden en tja in Nieuw-Zeeland was het wat kouder. Op het vliegveld werden we naar het hotel gebracht en hebben we nog wat gegeten.
De volgende morgen moesten we om 07.30 uur klaar staan en werden we naar de haven gebracht om de boot te pakken naar ons eilandje. De bootreis begon om 08.30 uur en duurde 4,5 uur langs allemaal kleine en wat grotere eilanden. Bij verschillende eilanden stopte we om mensen aan boord te laten en af te laten stappen. Ons eiland was allerlaatste dus we konden alle bestaande resorts even bekijken. We kwamen om ongeveer 13.00 uur aan bij ons resort en werden met een kleiner bootje opgepikt om naar het resort gebracht te worden. Hier werden we op Fiji-wijze ontvangen: zingende mensen en een cocktail! Een goed begin dus. We werden naar ons huisje gebracht, ongeveer 10 meter van de zee! Onze vakantie kon beginnen. De rest van de dag stond in het teken van relaxen, zonnen en snorkelen, iets wat we zou later blijken veel vaker zouden gaan doen! Na het eten en nog een lekker drankje gingen we voldaan genieten van ons heerlijke bedje in ons mooie huisje op traditionele Fiji-wijze gebouwd.
De volgende 6 dagen zullen we niet al te gedetailleerd vertellen, op Fiji worden de dagen niet bijgehouden...Het ligt midden in de Pacific en hier zijn ze goed in een aantal dingen: zonnen, snorkelen, eten en drinken. Met deze activiteiten vulden we onze dagen dan ook grotendeels. En eigenlijk verveel je je dan nog geen moment!
Als we al wat deden, deden we dat vooral in de ochtend. Één ochtend zijn we naar het plaatselijke dorp geweest (+/- 200 mensen) en hebben we hier een typische kerkviering van Fiji bijgewoond. Een andere ochtend zijn we met één van de lokale mensen over het eiland gaan wandelen. De uitzichten over dit groene eiland en de andere eilanden in de zee was schitterend. We zijn nog een ochtend naar een grot gegaan op één van de omringende eilanden waar we konden zwemmen en waar we stukjes konden klimmen om vervolgens weer het water in te duiken. Ook zijn we nog een ochtend gaan duiken, we hebben 2 mooie duiken gemaakt in het heldere zeewater.
En zoals eerder gezegd bestond de rest van de dag vooral uit zo weinig mogelijk doen. Lekker zonnen, lezen en snorkelen. Ons huisje stond ongeveer 10 meter van de zee, vlak voor de kust lag een groot rif, snorkelen was dus erg eenvoudig om te doen. Na de lunch konden we ditzelfde ritueel nog een keer doen om vervolgens een beetje bij te komen voor we richting het restaurant gingen om te gaan eten. Vaak konden we hiervoor nog genieten van een mooie zonsondergang, bijvoorbeeld liggend in een hangmat of op een ligbed.
Tijdens en na het avondeten kwam er wat meer contact tussen de andere gasten van het resort. We hebben hier weer wat leuke mensen ontmoet met wie we vooral 's-avonds best wat tijd hebben doorgebracht. We hebben vooral veel opgetrokken met Bart en Sonja uit Rotterdam en Eva uit Zwolle. Daar zit je dus aan de andere kant van de wereld weer gewoon tussen de Nederlanders. Een Australiër genaamd Steve was ook op het resort, misschien we de meest opmerkelijke man die we tijdens onze reis ontmoet hebben. De avonden waren relaxed met lekkere drankjes en genieten van de aangename temperaturen.
Helaas ging deze laatste week Fiji weer erg snel voorbij. We moesten weer terug naar Auckland. Hier hadden we nog één dag om wat door de stad te wandelen. Onze Zweedse vrienden Daniel en Ida die weer eerder tijdens onze reis ontmoet hadden, waren op dat moment ook in Auckland. We hebben met hun nog een lekker avondje doorgezakt en wat reisverhalen van de laatste weken uitgewisseld. De volgende ochtend was het dan tijd om (met een kleine kater) echt naar huis te gaan. Via Sydney, Singapore en Frankfurt kwamen we uiteindelijk zondagochtend om 08.30 uur aan op Schiphol waar we werden opgevangen door ongeveer 20 vrienden en familieleden. Echt supertof dat jullie er waren, dat maakte de thuiskomst een stuk leuker! Daarna nog even met iedereen bijgepraat voor zover mogelijk.
Inmiddels zitten we weer in ons huisje en begint het gewone leven weer langzaam zijn vormen aan te nemen. We genieten in ieder geval van de lange, lichte avonden. De laatste 5 maanden was het eigenlijk altijd rond een uur of 18.00 donker. Nederland heeft dus ook zo zijn voordelen!
We willen iedereen voor de laatste keer bedanken voor het volgen van onze verhalen en het reageren op onze site. Het is echt superleuk geweest om steeds te merken dat mensen vanuit Nederland je reis volgen! Dus bij deze allemaal nog één keer veel leesplezier en tot onze volgende reis....
Dikke kus van ons
Laatste week Nieuw-Zeeland
G´day Mates!
Tijd voor weer een nieuw verhaal! Helaas het laatste verhaal over Nieuw-Zeeland, gelukkig straks nog een toetje met hopelijk een mooi verhaal over Fiji!
Vanuit Orewa zijn we verder naar het Noorden gereden. We zijn van de Oostkust overgestoken naar de Westkust. Hier kwamen we langs de grootste Kauriboom van N-Z. De Kauriboom werd vroeger heel erg veel gebruikt door de Maori voor het maken van Kano's en andere handige dingen. De grootste boom is erg indrukwekkend en draagt de naam ‘Tane Mahutu', iets wat ongeveer ‘God van het bos' betekent. We eindigden de dag in Rawene, waar we een leuke camping hadden met uitzicht over de zee.
De volgende ochtend gingen we weer verder en begonnen we met een kleine tocht per ferry naar het volgende plaatsje, Kohukohu. Vanuit hier konden we verder rijden langs 90 Mile Beach, het lange strand langs de Westkust wat ons zou leiden naar het bijna noordelijkste puntje van N-Z. Onderweg kwamen we eerst nog langs ‘Te Kapi', één van de enorme zandduinen die er in dit gebied te vinden zijn. En N-Z zou N-Z niet zijn als de bewoners ook hier weer een activiteit voor bedacht hadden. Hier was het mogelijk om te ‘sandboarden'. Met een kleine bodyboard moest je de zandduin beklimmen (eenmaal boven had je wel even nodig om bij te komen, het zand was erg zacht en zwaar om te beklimmen), vervolgens kon je dan wel een mooie tocht naar beneden glijden van zo'n 100 meter! De uitzichten bovenop de zandduin waren, zoals bijna overal in N-Z, weer erg mooi. Hierna vervolgden we onze tocht naar Cape Reinga, het (met normaal vervoer te bereiken) meest noordelijke puntje van N-Z. Hier staat een oude vuurtoren en komen de Tasman Zee en de Stille Oceaan bij elkaar. We moesten ons goed vasthouden om niet weg te waaien en de uitzichten waren weer vertrouwd mooi. Na Cape Reinga moesten we meteen de weg naar het Zuiden weer beginnen. Onderweg konden we nog even genieten van het mooie witte strand van Rarawa, helaas zonder zon, en hadden we weer een mooie slaapplek langs het water gevonden.
Via wat mooie kleine strandjes kwamen we in de loop van de volgende dag uit in Paihia. Dit is de grootste uitvalsbasis om de Bay of Islands te verkennen. Helaas zat het weer ons niet meer echt mee. Het was de meeste tijd wel droog, maar erg harde windstoten zouden helaas onze plannen gaan dwarsbomen. In Paihia hebben we de nodige informatie verzameld en daarna was de rest van de dag tijd voor weer eens wat huishoudelijke taken.
De volgende morgen bleek meteen dat onze boottocht door de Bay of Islands geen doorgang kon vinden. Ook het zwemmen met dolfijnen ging hierdoor automatisch niet door, balen dus. We besloten daarom naar de ‘Waitangi Treaty Grounds' te gaan. Hier is in 1840 het verdrag tussen de Maori en de ‘Europese immigranten' getekend. Voor de Nieuw-Zeelanders is deze plek nog steeds van grote waarde. Er is een grote, originele Maori-kano te zien van 35 m. lang, het huis waar het verdrag is getekend en nog wat historische gebouwen. Een korte film over de geschiedenis van het verdrag beëindigde ons bezoek aan deze mooie plaats. Hierna zijn we doorgereden naar Whangarei. Hier kwam onze tweede teleurstelling. Het duiken bij de Poor Knight Islands (één van de 5 mooiste duikplekken ter wereld) kon i.v.m. het weer ook al niet doorgaan...weer balen dus! Maar in de herfst in N-Z kan het weer alle kanten op en over het algemeen hebben we niets te klagen gehad. In Whangarei zijn we nog bij een ´Kiwi House´ geweest. Hier hebben we de vogel bezocht waarnaar de Nieuw-Zeelanders zich hebben genoemd. Door alle dingen die hier te doen zijn waren we hier nog niet eens aan toegekomen. Ook hebben we nog een kort bezoek gebracht aan de Whangarei Falls, een mooie waterval van zo'n 26 meter.
Onze één-na-laatste konden we dus niet duiken, we besloten naar Waiwera te gaan. We hadden een camping ongeveer bijna in de zee, we stonden met ons campertje dus weer op een heerlijke plek. Waiwera staat bekend om de ‘Thermal Spa' en doordat het weer aardig fris was, besloten we hier de avond door te brengen. Heerlijke warme baden en koele baden en een bad met een groot filmscherm. Een heerlijk avondje relaxen.
De camper hebben we ondertussen ook een naam gegeven!! Het is weer een hij geworden en zijn naam is Harry! De dorpsgek van de Jucy Vans...
Inmiddels zitten we in Takapuna, hier gaan we onze spullen pakken en ons klaarmaken voor onze reis naar Fiji. Hier gaan we relaxen en uitrusten, want laten we wel zijn, een mens heeft zo nu en dan ook vakantie nodig!
Kus van ons
P.s We vergeten het allerbelangrijkste dat we nog aan jullie moeten doorgeven, we komen op zondag 23 mei aan op Schiphol en landen om 8.25 uur. Dus alle ballonnen en spandoeken kunnen worden opgeblazen en gemaakt, want we verwachten een warm onthaal met alle toeters en bellen... dus de voorbereidingen kunnen gestart worden, haha!!
Het Noordereiland
G´day Mates!
Jaja, het is weer zover!! Een nieuw verhaal, maar nu vanuit het Noordereiland. Dus tijd om weer groen van jaloezie te worden. Nieuw-Zeeland is echt waar een schitterend land.
We waren gebleven twee dagen voor onze overtocht naar het Noordereiland. We hebben in die tijd het Abel Tasman National Park bezocht. We hadden een beetje pech met het weer, het regende goed hard de gehele dag. Dit park staat bekend om zijn gouden stranden en helderblauwe water. Je kunt hier met een watertaxi jezelf vervoeren naar deze stranden of een wandeltocht van 3 tot 4 dagen doen. Het laatste zat er voor ons niet in en vanwege het slechte weer hebben we de taxi ook niet genomen. Wel zijn we gaan rijden naar de stranden die te bereiken waren met de auto! De wegen waren nogal hobbelig en hier en daar was de weg overspoeld, maar het eindresultaat was erg mooi. (ondanks de regen) Met onze regenjassen hebben we één van de gouden stranden bezocht en in gedachte konden we hier onszelf wel zitten met een handdoekje, zonnebrilletje en drankje erbij!! Maar dat moeten we dus een andere keer doen!
Na het National Park zijn we doorgereden naar het plaatsje Havelock. Het is echt een minidorpje, maar staat bekend om de mosselen!! We hebben hier 's-avonds lekker mosselen gegeten en zijn doorgereden naar Picton waar de ferry gingen nemen. 's-Ochtends om 5.30 uur stonden we in te checken voor de ferry en onze reis op het Zuidereiland zat er op! De reis naar het Noordereiland was erg mooi, we vaarden door een deel van de Marlbourough Sounds.
Aangekomen in Wellington zijn we naar het centrum gegaan en hebben we een wandeling door de stad gedaan en zijn we informatie gaan inwinnen voor onze route op het noordelijke eiland. ‘s-Middags hebben we een museum bezocht met allerlei bezienswaardigheden over cultuur van de Maori en natuurverschijnselen. Het was een interactief museum dus we hebben ons goed vermaakt!!
Na Wellington zijn we doorgereden naar Napier. Deze dag stond vooral in het teken van doorrijden, want we willen graag naar de Bay of Islands dat boven Auckland ligt. In Napier hebben we een wandeling gedaan langs de Art Deco gebouwen. Deze gebouwen zijn allemaal in de jaren '30 gebouwd, na de aardbeving die de stad verwoest had. De gebouwen zijn leuk om te zien en we hebben afgesloten met een wandelingetje langs de Oostkust van Napier.
Na Napier zijn we naar Taupo gereden. Taupo staat vooral bekend om zijn mooie meer en het skydiven!! Carlyn heeft haar skydive voor de volgende dag geboekt en we hebben die middag een mooie wandeling gemaakt naar de Huka Falls. Deze waterval was erg heftig en erg mooie om te zien. Tijdens de terugweg van de wandeling was er een Hot Stream. Deze warme straal komt van een van de Thermae baden af en spoelt het 'afvalwater' in het meer. Natuurlijk hebben we hier even lekker onze voetjes in gedompeld en even lekker gechilled!!
De volgende dag was de skydive dag!! Carlyn had gekozen voor de 15.000ft (+/- 4,5 km.) met een dvd'tje voor de familie en vrienden thuis!! Carlyn had er onwijs veel zin in maar toen we eenmaal aan kwamen op het vliegveld begonnen de zenuwen een beetje te komen... Na de info en onszelf in een pak gehesen te hebben ging het toch echt gebeuren. Tijdens het opstijgen was het nog geen probleem, maar we gingen nog een ‘tussenstop' maken op 12.000ft waar de eerste twee mensen gingen springen... nou toen werd het even slikken voor me... In mijn gedacht en ook erg goed te zien op de dvd zeg ik 4 x keer achter elkaar ‘oh my god' en ‘waarom doe ik dit ook alweer'... Maar het was echt waard!! Het was echt een ervaring om nooit meer te vergeten. De eerste 10 seconden heb ik heel hard gegild maar daarna ben ik er 1000% van gaan genieten!! De uitzichten zijn echt waar prachtig!!
Na de skydive van Carlyn zijn we doorgereden naar Rotorua en hebben we een Maori-experience voor die avond geboekt. Deze avond konden we een kijkje nemen hoe deze mensen leven en overleven in de natuur. Daarna hebben ze voor ons gezongen en gedanst en verhalen verteld. Na deze informatie kregen we traditioneel eten op Maori-wijze gemaakt. Het eten was erg lekker!! Na afloop kregen we een presentje. Het was een geslaagde avond en we hebben echt een kijkje kunnen nemen in hun cultuur.
Ja we gaan weer over naar de volgende activiteit!! We willen ook werkelijk alles doen. Het was tijd dat Arjan ook eens wat gevaarlijks ging doen dus we gingen samen White water raften. Dit hebben we gedaan door van een 7 meter hoge waterval af te raften! Het was echt een gave ervaring!! We hadden een hele leuke groep in de boot waardoor we alles goed en extreem konden doen. Bij de laatste activiteit was er niemand uit de boot gevallen behalve onze gids!! Hebben we toch goed voor elkaar gekregen... Hij moest nu zijn collega's trakteren op een biertje, dus we werden hartelijk terugontvangen door de ploeg!
Na Rotorua moesten we weer snel door, deze keer naar de Waitomo Caves. Hier is niets te doen, behalve dat er een enorm ondergronds grottenstelsel is met hierin ontelbare hoeveelheden ‘glowworms'. We hebben voor de volgende ochtend een toer geboekt en hebben de rest van de dag benut om een beetje bij te komen. De volgende ochtend was het tijd voor het zogenoemde ‘Black Water Raften'. We hebben een wetsuit aangetrokken en met een band om in te zitten klommen we de grot onder de grond in. We kwamen in een ondergronds gangenstelsel met water, enorm veel lichtgevende glowworms, watervallen en nauwe doorgangen. We moesten nog achterover het water invallen zonder helemaal te zien hoe diep het was en we hadden nog een glijbaan door het donker. Het was een gave en spannende tocht onder de grond!
Inmiddels zitten we in Owera, ten Noorden van Auckland. De komende 5 dagen gaan we het ‘Northland' verkennen met hopelijk nog een boottocht en als we tijd hebben nog een duiktrip. Daarna terug naar Auckland om de camper in te leveren en richting de hopelijk warme strande van Fiji te vliegen!
Kus van ons
Het wordt steeds mooier!
G´day Mates!
Bedankt allemaal weer voor de reacties. Nog een paar verhalen, dan hoeven jullie niet meer te reageren! ;)
We waren gebleven in Queenstown, de ´adrenalinehoofdstad´ van de wereld. Het was tijd voor een tocht in de Jetboat over de rivier de ‘Shotover'. Deze boten zijn speciaal ontwikkeld om over laag water te kunnen scheuren en dat hebben we geweten. Met snelheden van tussen de 60 en 80 km. per uur scheurt de boot over de rivier, soms op enkele tientallen centimeters van de rotsen. Echt gaaf! Daarna was het tijd voor echte actie, Carlyn ging bungeejumpen. In Queenstown is een 43 meter hoge brug die de eerste commerciële bungeejumpplek van de wereld is. Het is een erg mooie locatie om te springen. De man voor Carlyn deed er erg lang over om te beslissen of ie wel echt wilde springen. Hierdoor werd Carlyn wel zenuwachtig en ging er vervolgens vrij snel met een 10 seconden lang durende gil. Het was een amusement voor het kijkende publiek, want zij hebben lekker staan lachen. Ze zullen haar niet snel vergeten! We hebben Queenstown afgesloten met de befaamde hamburger van ‘Fergburger', het zijn echt de lekkerste die we ooit gegeten hebben!
Na deze dagen vol actie gingen de we Westkust opzoeken, we gingen naar de Fox en Frans Jozef Glacier. Het zijn de twee bekendste Glaciers van Nieuw-Zeeland. De Fox Glacier zijn we alleen naar toe gewandeld, de volgende dag gingen we de Frans Jozef Glacier beklimmen. Dit is de steilste Glacier in de wereld die beklommen kan worden, het was erg gaaf. Met een gids gingen we stukje voor stukje naar boven, het werd steeds kouder, maar de uitzichten ook steeds mooier. Op de weg terug gingen we nog langs een paar mooie ijsgrotten en konden we links en rechts kleine stukjes ‘ijsglijden'. De hele smalle glijbaan onder het ijs door van een centimeter of 30 dik waar we maar net tussen pasten was het gaafst! Al met al een supergave dag op het ijs in Nieuw-Zeeland!
Na al dit ijsplezier waren we toe aan wat warmte! Eerst zijn we met onze Zweedse vrienden Daniel en Ida, met wie we een aantal dagen samen hebben gereisd, gaan quadbiken in Greymouth. We hebben dit gedaan over een parcours met flinke heuvels en stukken met wel een halve meter water. Dit was weer erg gaaf. Daarna zijn we doorgereden naar Hanmer Springs. Een klein dorpje waar niet zoveel te beleven valt, behalve de Hot Pools! Het is een complex met ongeveer 10 verschillende zwembaden, met temperaturen van 33 graden tot en met 41 graden celsius. Heerlijk de hele dag relaxen dus. Het enige aparte van de Hot Pools is dat het in de warmste baden (we hebben er al een paar gezien) ruikt naar de lucht van een emmer gekookte eieren! En nee, Arjan heeft geen scheet gelaten en die geur van de pools waren zelfs erger dan de scheten in de camper... Maar goed, we hebben de hele dag gerelaxt en daar ging het om!
Na deze tussenstop op de rit van West naar Oost kwamen we uit in Kaikoura. Hier kan je ongeveer alle dieren zien die in het water leven en de belangrijkste zijn: dolfijnen, zeehonden en walvissen! We hebben dus maar meteen een walvissentocht geboekt en we zaten al snel op de boot op zee. Na eerst een uurtje ‘walvissenles' kwamen we onze eerste walvis tegen. Het was een ‘sperm whale' van een meter of 15, helaas besloot hij al snel weer naar de bodem van de zee te duiken. Niet veel later hadden we meer geluk, we lagen met de boot ongeveer 5 minuten naast een exemplaar van een meter of 16. Erg indrukwekkend om te zien. De walvis was even op adem aan het komen en spoot ook diverse keren lucht uit het bekende spuitgat. Na een paar minuten begon hij wat te bewegen en zagen we dat hij zijn rug aan het ‘rekken' was. De aanwezige gids op de boot wist ons te vertellen dat dit eruit zag alsof de walvis weer wilde gaan duiken en hij bereidde ons voor op ‘tail time'. En niet veel later zagen we de walvis duiken en dit ritueel eindigt altijd met de bekende klap met de staart van de walvis. Het lukte ook nog om dit mooi op de foto te zetten en te filmen, onze walvissentocht was geslaagd. Hierna kwamen we nog langs een groep ‘Dusky Dolphins'. Een kleine dolfijnensoort met een zwart-witte kleur, ze worden ook wel de acrobaten van de zee genoemd. Ze zwommen met grote snelheden om de boot heen en links en recht zagen we diverse dolfijnen uit de zee springen en een soort en met van salto's maken. Een leuk extraatje op deze tocht! Eenmaal terug op het vaste land wilden we ook nog duiken in Kaikoura, helaas waren de weersomstandigheden hier niet voor geschikt, het zicht onder water was minimaal. Het kan niet altijd feest zijn! Wel hebben we de zeehondenkolonie nog even bezocht, er lagen er genoeg lekker bij te komen op de kust!
We zitten op dit moment in de buurt van Nelson. We hebben vandaag de Golden Bay bezocht, hier ligt het noordelijkste puntje van het Zuidereiland van Nieuw-Zeeland. Vooral Wharariki Beach was schitterend om te zien. De wegen hier zijn weer fantastisch om te rijden en de uitzichten zijn de ene keer nog schitterender dan de andere. Wel moeten we een beetje het tempo erin houden, langzaam gaan we richting het einde. We wordt steeds duidelijker dat dit land echt adembenemend mooi is!
Over 2 dagen gaan we met de boot over naar het Noordereiland, we hebben dus nog heel even om onze tocht over het Zuidereiland af te maken. Dan hebben we nog 14 dagen om het Noordereiland te verkennen, voordat we naar Fiji vliegen.
Het volgende verhaal zal vanuit het Noordereiland geplaatst worden!! We zagen dat de weerberichten beter waren dus de lente is goed begonnen! Hier is het in ieder geval kou maar wel onwijs mooi.. jaloers... boek een vlucht, je zal er geen spijt van krijgen!!!
1e week Nieuw-Zeeland!
G´day Mates!
Iedereen weer bedankt voor de reacties, het blijft nog steeds erg leuk om deze reacties allemaal te lezen!!! Vandaag tijd voor onze eerste belevenissen in Nieuw-Zeeland.
Na een korte vlucht vanuit Sydney kwamen we rond de middag aan in Christchurch. Hier hadden we één nachtje hotel voor we onze camper gingen ophalen. We hebben deze dag benut met wat wandel door het centrum en even bijkomen in het hotel. Het weer was erg goed, dat beloofde wat voor de komende dagen. Met Arjan tijdens het vliegen ging erg goed. Hij heeft zelfs wat gegeten... nou dat zegt al wat!!
De volgende morgen was het tijd voor de camper, dit was allemaal vrij snel geregeld. Hierna hebben we nog wat door Christchurch rondgewandeld en onze camper weer ingericht. Christchurch zelf is buiten het op zich wel leuke stadsplein geen hele spannende plaats, dus zijn we snel weer doorgegaan.
De volgende morgen gingen we dan echt beginnen met onze rit over het zuidereiland, We zijn naar Lake Tekapo gereden, een meer wat bekend staat om zijn turquiose kleur. Met de zon die lekker aan het schijnen was zag het meer er schitterend uit. Lake Tekapo was onze tussenstop naar de voet van Mount Cook, de hoogste berg van Nieuw-Zeeland. Hier kwamen we eind van de middag aan. We hadden een kampeerplekje gevonden vlakbij het begin van de wandeling die we de volgende dag gingen doen. Het was een zogenaamde DOC-camping, zonder douches en stroom e.d., maar de campings zijn wel midden in de natuur. Met ons hoofd waarschijnlijk nog een beetje in Australië gingen we slapen, om midden in de nacht in de vrieskou wakker te worden. Het vroor letterlijk en we moesten ons dik inpakken om nog wat nachtrust te krijgen. Als Carlyn het koud heeft besluit ze meestal haar ijskoude voeten ergens tussen Arjans wat warmere benen te stoppen, fijn voor haar, maar daarna heeft Arjan weer een uurtje nodig om warm te worden. De kou is wel erg wennen!
Na deze koude nacht was het tijd voor de wandeling naar Mount Cook, een stukje door de Nieuw-Zeelandse Alpen. De wandeling was erg gaaf met wat leuke hangbruggen en mooie meren en gletsjers onderweg. We eindigden bij het meer van Hooker Valley, met mooie uitzichten op de piek van Mount Cook. Het was een mooie wandeling, de temperatuur was ook weer wat aangenamer geworden. Na een welverdiende kop warme chocolademelk zijn we gaan rijden, weer terug richting de oostkust.
In Oanaru begon onze weg langs de oostkust. Langs de oostkust kan je vooral heel erg veel mooie uitzichten bekijken en ook zeehonden en pinguïns. In Oanaru hebben we langs de kust zeehonden en zeeleeuwen kunnen zien, dit was erg gaaf. Daarna zijn we doorgereden naar Moeraki. Hier konden we de ‘Moeraki builders' Volgens één van de legendes van de Maori zijn deze stenen in het zeewater komen te liggen na een schipbreuk in vroegere tijden. Het zijn ronde, gave stenen die verspreid liggen over een lengte van 50 meter en de grootste is zo;n 4 meter lang. Ze liggen in zee, vlak aan het strand. Erg mooi om te zien. Ook konden we in Moeraki pinguïns zien, hiervoor zijn we naar een observatiepunt gelopen, waar we de pinguïns in het wild konden zien. Hierna zijn we doorgereden naar Dunedin, een wat grotere plaats langs de oostkust.
Dunedin staat bekend om de steilste straat ter wereld. Wij hebben deze bereden met onze camper en ook zijn we omhoog gelopen em steil is ie zeker! We zijn naar één van de schiereilanden geweest, Otago Peninsula. Dit schiereiland kent maar twee wegen, 1 langs de kust en de ander meer door het binnenland tussen de bergtoppen. Dit was een zeer mooie route waar veel natuur en uitzichten op zee te zien waren. Dunedin heeft ook gave oude gebouwen zoals het treinstation en de kerken. We zijn naar Tunnel Beach gereden en daar is een tunnel gebouwd door een man om voor zijn geliefde het mooie strand te laten zien... dat is nou echt romantisch... Verder hebben we op internet gezeten, want FIJI wilden we zo langzamerhand ook gaan vastleggen.
Na Dunedin hebben het eiland overgestoken naar Milford Sound. Dit is het bekendst fjord van Nieuw-Zeeland. We hebben daar een boottocht gedaan met onze twee nieuwe Zweedse vrienden! De boottocht was erg leuk. Doordat het flink aan het regenen was hebben we onwijs veel watervallen gezien. De grootste berg Mitre Peak hebben we helaas bijna niet kunnen bekijken want het was erg mistig. Op de weg van Milford Sound hebben we een paar keer gestopt voor korte wandelingen en prachtige uitzichten. Al met al zijn de fjorden een mooi natuurverschijnsel en de wegen erdoorheen zijn heerlijk om te rijden
Na Milford Sound zijn we richting Queenstown gereden. Hier bevinden we ons nu. Vandaag hebben we informatie ingewonnen en zijn we met een gondola naar een rodelbaan gegaan. Het uitzicht was erg mooi en met het rodelen hebben we goed kunnen racen, Arjan heeft natuurlijk gewonnen! Nog belangrijk we hebben FIJI definitief geboekt!! We gaan de laatste 7 dagen van onze trip met onze witte billen in het mooie witte strand van de Blue Lagoon van de Yasawa Islands liggen!! Heerlijk...
Morgen gaan we met een Jetboot door de rivieren van Queenstown scheuren. Daarna door het stadje heen wandelen en kijken naar de bungeejumps! Dan rijden we naar Wanaka en de Glaciers, Fox en Frans Jozef.
Wat we nu allemaal van Nieuw-Zeeland zien is werkelijk prachtig. Het rijden door dit land is echt uniek. Bij iedere bocht die je rijdt wil je eigenlijk een foto maken. We worden er echt wild van!!
Hoe is het verder met jullie?? Is de zon al lekker doorgekomen??
Dikke kus en tot het volgende verhaal.
Melbourne t/m Sydney!
Melbourne - Sydney!!!
G´day Mates!
Wederom iedereen weer bedankt voor de reacties. Iedereen krijgt nog één keer de mogelijkheid om op een verhaal uit Australië te reageren, daarna moeten de reacties naar Nieuw-Zeeland gestuurd worden!
We waren gebleven in Melbourne. Na onze aankomst hebben we een dagje doorgebracht aan de haven en langs de kust van Melbourne. We wilden even bijkomen van de leuke, maar drukke week Tasmanië. We hebben wat gerelaxt en lekker uitgerust. De volgende dag zijn we naar onze camping gereden, hier zouden we in totaal 6 dagen verblijven.
De eerste dag Melbourne besloten we naar de Melbourne Zoo te gaan. We wilden nu toch echt eens een Platypus gezien. De Melbourne Zoo is een grote dierentuin met heel veel verblijven die erg veel op het wild laten lijken, er is bijvoorbeeld ook echt regenwoud aanwezig. We hebben nog wat nieuwe, bijzondere dieren gezien en uiteindelijk dan ook een Platypus. Het is echt een bijzonder dier, het was de moeite waard om hiervoor speciaal naar de dierentuin te gaan.
De tweede dag Melbourne wilden we wat meer van de stad zelf gaan bekijken. Als eerste zijn we naar de Queen Victoria Market gegaan. Dit is een markt waar letterlijk alles wordt verkocht wat je je maar kan bedenken. Erg leuk om hier over heen te lopen! Daarna was het tijd om door één van de vele tuinen van Melbourne te wandelen. De Flagstaaf Gardens liggen middenin de stad, maar je kan er heerlijk wandelen of lekker niets doen. Door de plaatselijke bevolking wordt hier heel veel gesport, ook dit was leuk om te zien. Daarna weer lekker koken op de barbecue op de camping, elke keer weer kom je hier andere mensen tegen met interessante verhalen, dat blijft één van de leukste dingen van Australië!
Vrijdag 26 maart was het dan zover, eindelijk richting de Formule 1! Het circuit wordt elk jaar middenin Albert Park neergezet, het is dan ook echt mooi om te zien. Er ligt erg veel groen omheen en middenin ligt een meer. We hebben een rondje langs het circuit gewandeld en daarna de eerste training bekeken. De volgende twee dagen zouden spannender worden, dus na de eerste training zijn we terug naar de camping gegaan om te eten. 's-Avonds hadden we het geweldige idee om naar het Luna Park te gaan. Dit leek erg leuk, in werkelijkheid was het een veredelde kermis, waar ook nog eens de helft dicht was. Helaas niet zo'n succes dus.
De volgende dag zijn we eerst weer even over de Queen Victoria Market gelopen. Daarna zijn we weer richting het circuit gegaan. De kwalificatie werd verreden en eindelijk werd het dus ook echt spannend. De Australiërs waren erg enthousiast voor hun plaatselijk held Mark Webber, verder waren er mensen afkomstig uit allerlei landen met allemaal verschillende favorieten. De kwalificatie was een leuk voorproefje voor de race. Na de kwalificatie zijn we richting het centrum gegaan en zijn we bij één van de vele verschillende restaurants gaan eten die Melbourne te bieden heeft. Melbourne is een stad waar mensen wonen van heel erg veel verschillende afkomsten, dit is onder andere terug te zien in de restaurants. We hebben Tapas gegeten, erg lekker en ook anders dan de Tapas in Nederland. Hierna nog even lekker wandelen door de stad, waarna we weer richting camping zijn gegaan.
Eindelijk was het tijd voor de race. We zouden nog één nachtje hebben op de camping, dus we hebben eerst even alles opgeruimd en klaargemaakt voor vertrek. Daarna zijn we richting het circuit gegaan. Voor de race was er genoeg te zien. Er vlogen helikopters over, straaljagers een Airbus A380 van Qantas en de coureurs werden in open auto's een rondje over het circuit gereden om de toeschouwers te begroeten. Daarna begon de race. Door zo nu en dan lichte regen was het een erg gave race, de Australiërs waren erg enthousiast voor Webber, helaas kon hij niet winnen. De race was echter geslaagd en hierna konden we nog over het circuit lopen en de pitstraat bekijken. Na de race terug naar de camping. Melbourne zat erop en we gingen beginnen aan ons laatste stukje Australië.
We besloten eerst om onze lekke band te laten plakken, dit was gelukkig vrij snel gebeurd. Daarna zijn er gaan rijden richting Mount Beauty en Mount Buffalo. We besloten de eerste al wat eerde te stoppen en zijn gaan slapen in Benalla. De volgende dag reden we verder, maar helaas dacht onze gerepareerde reserveband hier anders over. Hij besloot de onderkant van onze camper te verlaten en ergens onvindbaar in een berm achter te blijven. Wij moesten zelf voor vervanging zorgen, iets was erg lastig bleek te worden. Voor de formaliteit hebben we aangifte gedaan bij de politie voor een eventuele verzekeringsclaim en hebben we wat telefoonnummers opgezocht van garages. Al snel bleek dat we in deze plaats geen band zouden vinden. Ook in de volgende plaats bleek dit erg moeilijk, we besloten naar Canberra te rijden, hier hoopten we op meer geluk.
Canberra is de hoofdstad van Australië, maar heeft een veel mindere aantrekkingskracht dan Sydney en Melbourne en de andere grote steden. Eigenlijk zijn er alleen politieke gebouwen te bewonderen. Maar eerst nog onze zoektocht naar een reserveband voortzetten. We wilden wel graag wat van Canberra zien, want dit was al niet gelukt bij Mount Beauty en Mount Buffalo. We zijn dus meteen begonnen met een tocht langs ongeveer alle garages van Canberra, maar al snel bleek dat we een nieuw wiel moesten gaan kopen bij Toyota, wat ook nogal duur bleek te zijn. Na nog verder doorzoeken hadden we ons hier maar bij neergelegd, we hadden bijna geen keuze meer. Als een soort wonder bleek de allerlaatste garage die we nog konden bezoeken nog een erg oud, maar goed reservewiel te hebben wat ook nog eens paste! Na de montage bleek het ook nog eens letterlijk 10 zo goedkoop te zijn, met een gerust hart konden we het Paasweekend in!
We hadden nog een halve dag om Canberra te bekijken, we besloten om naar het Parliament House te gaan. Dit regeringsonderkomen wordt gezien als een zeer mooie en dit bleek niet gelogen te zijn. Het ligt erg mooi op een heuvel middenin de stad en is zo groot dat je er kan verdwalen. Bovenop het dak staat een constructie die de triangel wordt genoemd en vanaf het dak kan je de stad goed zien. Verder kan je bijna alles bekijken wat er in dit gebouw is, het was een leuk bezoek! Hierna zijn we naar Goulburn gereden, de plek waar we onze laatste nacht in de camper zouden doorbrengen. Hier hebben we de camper helemaal schoongemaakt en onze spullen gepakt. Ons camperavontuur kwam tot een einde. De volgende morgen hebben we de camper ingeleverd en zijn we naar ons hotel gegaan, we zouden gelukkig nog 3 dagen in Sydney blijven!
We hadden een lekker appartementje gehuurd in het centrum van Sydney met een eigen keuken. Onze laatste dagen Sydney hebben we doorgebracht met zwemmen, bubbelen, sporten, sauna en nog een laatste keer de hoogtepunten van deze mooie stad bekijken. Ondertussen konden we al onze kleren een keer goed wassen en uithangen, zodat alles weer fris is voor onze tocht door Nieuw-Zeeland.
Ons avontuur door Australië zit er nu echt op en dit vinden we erg jammer. We hebben uiteindelijk 14.202,7 km. door het land gereden en het is echt een geweldig land wat erg veel te bieden heeft. De natuur is schitterend, de steden zijn bijzonder en verschillen onderling ook erg veel van elkaar en de inwoners zijn eigenlijk allemaal even aardig en relaxt. Iedereen die ooit de kans krijgt om erheen te gaan kunnen wij alleen maar aanraden om dit te doen!
Wij beginnen morgen aan een nieuw deel van onze reis en zullen eerst het Zuidereiland van N-Z gaan bekijken. Na een week of 3 zullen we de oversteek maken naar het Noordereiland. We hopen dat jullie ons ook zullen blijven volgen in dit nieuwe land!
Dikke kus van ons!
Op zoek naar de Tasmanian Devil!
G´day Mates!
Allereerst iedereen weer bedankt voor de reacties, we blijven het erg leuk vinden om deze te krijgen! Dus ga vooral zo door! En niet stiekem kijken en niks achter laten....:p
We waren gebleven bij ons laatste stukje rijden richting Melbourne. We kwamen hier in de loop van de middag aan en hebben onze camper bij de haven geparkeerd. Al snel bleek dit een soort camping te worden waar een hoop mensen de nacht zouden doorbrengen, omdat zij en wij dus ook de volgende dag rond 06.30 uur bij de boot moesten zijn. We hebben deze dag verder benut door te wandelen naar het centrum en wat informatie te verzamelen bij het grote informatiecentrum. 's-Avonds hebben we op de ‘camping' met een wat ouder Nederlands stel gepraat wiens zoon in Melbourne woont, leuk om allerlei verhalen te horen.
's-Ochtends het wekkertje en drie keer rollen met de camper en we zaten op de boot! De boot zag er erg goed uit met een bios en diverse restaurantjes en barretjes. We hebben ons gesetteld in de buurt van de bios en hebben lekker twee films gekeken. Aankomst in Devenport (Tasmanië) rond een uur of zeven in de avond. Ook hier ontstond vanzelf weer een soort camping langs het strand, heerlijk ook om de volgende morgen wakker te worden en meteen de zee te horen.
De eerste dag zijn we naar Launceston gereden. Onderweg viel Carlyn der ogen op een bord met chocolade fabriek en met een kleine onderhandeling gingen we stoppen, hmm jammie!!!Ons buikje vol gegeten met gratis proeverijen vertrokken we met gierende banden naar Launceton. Nog voor dat we 100 km per uur reden kwamen we het volgende bord weer tegen... de kaasfabriek... geen onderhandelingen meer nodig, Arjan had honger! Na deze tussenstops kwamen we aan Launceston. Hier hebben we wat informatie verzameld en een mooi dal bezocht met hierin een meer en leuke wandelroutes. We moesten redelijk snel weer verder, we waren er direct achter dat een week voor dit eiland in ieder geval betekent dat je af en toe een beetje door moet rijden. Aan het einde van de middag kwamen we aan in St. Helens, een plaatsje langs de Oostkust. Hier hebben we weer in de wilde natuur geslapen, vlak aan het water. Wat is het toch een heerlijk land, dat je bijna overal wel gewoon in het bos of langs het strand kan kamperen!
De volgende dag wilden we vroeg vertrekken richting de Bay of Fires, maar...Billy had ons een beetje in de steek gelaten. Een lekke voorband betekende wat vertraging. Iedereen weet echter hoe handig Arjan is, dus met een uurtje waren weer onderweg. (In werkelijkheid heeft uiteraard een behulpzame medekampeerder de band verwisseld, maar Arjan heeft goed toegekeken...) Eindelijk konden we dan naar de Bay of Fires, een plek langs de kust met rotsen met een rode gloed en helderblauw water. Het is een schitterende plek om onze tocht langs al het moois van dit eiland te beginnen. In de loop van de middag gingen weer door naar Coles Bay, de plek waar het Freycinet National Park begint.
Het Freycinet National Park staat vooral bekend om de ‘Wineglass Bay'. Het is een baai in de vorm van een wijnglas. Het strand is wit met een heldere blauwe zee. Voordat je dit allemaal kon zien was er nog een wandeling door de bergen. De uitzichten waren erg mooi, alleen was het wat bewolkt. Het zag er daardoor niet zo helder blauw uit als met een schijnende zon, maar het was erg mooi en gaaf! Hierna zijn we naar Port Arthur gereden, deze plaats ligt helemaal in het zuidoosten van het eiland en staat bekend om de gevangenis die hier in de 19e eeuw de bijnaam. ‘Hell on Earth' had. Groot-Brittanië transporteerde hier gevangenen naartoe, die vaak nooit meer terugkwamen.
De volgende morgen hebben we een rondleiding door deze historische plek gedaan. Een gedeelte over het land en een stukje met de boot. Veel gebouwen zijn nog origineel en je kreeg een aardige indruk van hoe het er daar aan toe moet zijn gegaan. Met de verhalen van gids maakte het geen prettige indruk. Daarna hebben we zelf nog wat rondgewandeld, het is ook een plek met mooie natuur en tuinen. Hierna zijn we weer doorgereden naar Hobart de hoofd- en grootste stad van het eiland.
In de ochtend hebben we door de stad Hobart heen gewandeld en hebben de bekendste plekken bezocht zoals de markt en de haven. Hobart heeft een beetje een zelfde uistraling als Sydney, alleen wat kleiner en zonder de bekende gebouwen. Hierna zijn we richting ´Mount Field National Park´ gereden, onderweg gingen we doen wat we op dit eiland per se zouden moeten doen: de Tasmanian Devil bezoeken! In het wild is dit dier moeilijk te zien, mede doordat door een grote epidemie de laatste tien jaar het aantal is gehalveerd. In een kleine dierentuin waren ze echter wel te zien. Het zijn eigenlijk kleine, schattige beestjes. Ze hebben wel een sterk gebit met scherpe tandjes, ze eten ongeveer alles wat in Tasmanië dood op de weg ligt. Naast deze dieren hebben we eindelijk een wakkere wombat gezien (aangezien ze vrijwel altijd slapen was dit ook wel eens leuk). Ook was hier een uitzichtpunt op een leefgebied van 3 wilde platypussen. Helaas ook hier is het ons weer niet gelukt om dit bijzondere dier te zien. Aan het einde van de middag kwamen we aan in ´Mount Field National Park´. Hier hebben we nog een paar uur gewandeld door een heel mooi gematigd regenwoud met als hoogtepunt de ´Russell Falls´. Ook de ´Tall Tree Walk´ met bomen van tussen de 70 en de 90 meter hoog was zeker de moeite waard. ´s-Avonds op de bushcamping liepen heel veel pademenons rond. Dit zijn een soort minikangoeroes, ze zijn erg lief en ook niet zo schuw. Eentje kwam de volgende ochtend lekker bij ons ontbijten. We hadden zelfs nog een stoel voor hem staan, maar zover ging hij nog net niet.
Na het ontbijten met de pademenons vertrokken we naar ‘Lake St. Claire'. Dit meer is het grootste zoetwatermeer van Australië. We hadden een wandeling uitgezocht dat langs het meer liep en waar je de befaamde ‘platypussen' kon spotten. Na weer een uur gezocht te hebben, is het ons weer niet gelukt om deze beestjes te zien. We waren er over eens, ze bestaan gewoon niet, haha! In de middag zijn we richting ‘Cradle Mountain National Park' gereden. Daar kwamen we eind van de middag aan. Het weer was inmiddels slechter geworden. Het was echt ‘dikke truien en regenjassen' weer. Gelukkig had deze camping een mooie campkitchen met twee openhaarden!!! We hebben lekker gekookt in deze warme omgeving. We misten wel de warme chocomel met slagroom... In de avond kwamen veel dieren rond de campkitchen hangen, zo hebben we twee possums kunnen spotten.
Na een ontzettende koude nacht (gaat nog wat worden in Nieuw-Zeeland) wilden we aan een wandeling gaan beginnen. Bij aankomst bij het Vistor Centre werd er verteld dat de wandeling die we wilden gaan doen, niet zo heel veel te zien had, omdat het zulk slecht weer was. Het regende en het was goed bewolkt. De kans was groot dat we Cradle Mountain niet konden zien. Cradle Mountain is de bekendste berg van Tasmanië die vooral bekend staat om zijn getande piek. Wij als twee koppige kaaskoppen geloven in het spreekwoord ‘na regen komt zonneschijn', dus zijn we gewoon begonnen met de wandeling. Het was een mooie wandeling door verschillende natuurgebieden. Onderweg waren er mooie watervallen te zien, mede door de vele regen. Nat maar voldaan kwamen we uiteindelijk boven, het laatste stuk was letterlijk een beetje klimmen, er hingen ook allerlei kabels om je aan vast te houden. Het waaide bovenop stevig, de wind voelde ook ijskoud aan. Maar we konden Cradle Mountain uiteindelijk nog redelijk tot goed zien. Onze missie dus geslaagd!
Dit was ook onze laatste missie op dit eiland, hierna moesten we weer terug naar Devenport, de volgende morgen moesten we de boot hebben. We hebben onze laatste nacht weer doorgebracht op dezelfde ‘camping' als de eerste nacht. Het was echt supergaaf om dit eiland te zien. Het is dan wel onderdeel van Australië, maar het voelt toch een beetje als een ander land, ook voor de Australiërs en ‘Tassies' zelf. De natuur en het wildlife die dit eiland te bieden heeft is meer dan de moeite waard!
Deze hele week zitten we in Melbourne, na de Grand Prix rijden we in een dag of 5 naar Sydney, waar ons avontuur door Australië zal eindigen. Maar niet voor we deze stad goed gaan bekijken en ook tussen Melbroune en Sydney is nog één en ander te beleven!
Dikke kus van ons!
P.S. Huub bedankt voor de extra fotoruimte, we zullen er zeker gebruik van gaan maken!
The Great Ocean Road!!
G´day Mates,
Echt superleuk dat jullie nog steeds zo vaak reageren op de site!! Ga vooral zo door met reageren op het verhaal en op de foto´s! We hebben vernomen dat het weer ietsjes beter wordt, laat de lente maar beginnen.
We waren geëindigd bij het mooie blauwe meer van Mount Gambier. Vanuit hier zijn we naar Portland gereden. Hier begint de weg langs de zuidkust, het is nog niet echt de Great Ocean Road (G.O.R.). Het is een klein dorpje aan de zee, alles draait zo'n beetje om de haven, varen en vissen. Het dorpje staat echter ook bekend om de zeehondenkolonie die vlak voor de kust leeft. Een wandeling van ongeveer 2 uur bracht ons naar een mooie klif langs de zee van waaruit we de zeehondjes konden bekijken. Er moeten er ongeveer 650 leven, we konden er op dat moment een stuk of 100 zien. Ze zwommen rond en waggelden lekker over de kant, erg leuk om te zien. En weer een leuk dier dat we in het wild hebben gezien, het worden er steeds meer. Op de weg naar de plaatselijke vuurtoren kwamen we bovendien ook nog een aantal echidna's tegen. Dit zijn mierenegels en deze komen alleen voor in Australië en Nieuw-Guinea. Het zijn grappige beesten om te zien, we konden gelukkig wat leuke foto's en filmpjes maken. We konden vanaf hier ook nog walvissen spotten, helaas is dit niet gelukt. Deze zijn ook wel lastiger om te zien, we hopen hier in Nieuw-Zeeland wel aan toe te komen.
Na Portland zijn we naar Warrnambool gereden, het officiële startpunt van de G.O.R.. Het is een plaatsje langs de kust zoals zo vele, eigenlijk hebben we hier alleen informatie verzameld voor onze verdere weg langs de kust. Maar 's-avonds was het tijd voor feest. De plaatselijke bowlingclub organiseerde de wekelijkse bingo, uiteraard konden we dit niet laten schieten. De gemiddelde leeftijd was ongeveer 90, met ons erbij zal die naar 89 zijn gezakt. De plaatselijke oude dames en meneer aan onze tafel vonden ons wel interessant, helaas konden we ze niet echt verstaan. Waarschijnlijk hadden ze hun kunstgebit thuis gelaten. Met een hoop moeite kregen we toch weer wat mee van het plaatselijke leven, het was de moeite waard. Carlyn had nog een keer bingo, wat haar een applausje opleverde van onze 90+ tafelgenoten. Ook won ze $25.-, onze inleg was weer terugverdiend!
De volgende dag gingen we dan echt weer doen waarvoor we gekomen waren, we begonnen dan echt aan de G.O.R., maar niet voordat we eerst een bezoekje hadden gebracht aan Cheeseworld. Hier wordt allerlei kaas gemaakt en kan uiteraard ook weer geproefd worden. Als echte kaaskoppen hebben we dit natuurlijk ook gedaan! Na een lekkere kaasplank als lunch zijn we dan echt begonnen met de G.O.R.. Het eerste stuk leverde meteen spectaculaire uitzichten over zee op met diverse rotsformaties. Te zien waren formaties met namen als ‘The London Bridge', ‘The Arch' en ‘Grotto'. Het zijn allemaal namen van rotsformaties die in de afgelopen miljoenen jaren zijn ontstaan door middel van een zakkende zeespiegel en water- en winderosie. In één beeld zie je zoveel jaren van verandering, het resultaat mag er zeker zijn! Deze dag waaide het goed, de wind was zelfs een beetje koud. Eindelijk konden we onze jassen eens aan! Eenmaal aangekomen op de camping hebben we ons lekker teruggetrokken in onze camper. We hebben onder de dekentjes lekker film gekeken en warme chocomel gedronken. Net Nederland!
De volgende dag gingen we onder andere het hoogtepunt van de G.O.R. bekijken de ‘Twelve Apostles'. Eerst kwamen we echter nog wat andere dingen tegen. Deze fromaties hebben namen zoals Blowhole, Razorback en Thunder Cave. Allemaal hebben ze zo hun eigen kenmerken wat ze deze namen oplevert. Hierna was het tijd voor wat toch wel als het hoogtepunt van de G.O.R. gezien wordt, de '12 Apostles'. Deze formatie bestond ooit uit 12 losse in zee staande rotsen, inmiddels zijn het er wat minder. Erg gaaf om deze soort ‘pilaren' zo los in zee te zien staan. Wat ons betreft hebben alle verschillende formaties die er te zien zijn wel iets bijzonders, de '12 Apostles' hebben vooral historisch gezien wat meer waarde. De hele kustlijn met deze rotsen is echt heel gaaf om te zien! Na weer een lange dag in de stevige wind langs de zee zijn we naar Apollo Bay gereden, hier hebben we een plekje opgezocht om te slapen.
Vanaf Apollo Bay bestaat de G.O.R. vooral nog uit leuke kustplaatsjes om lekker langs de zee te wandelen. Vanaf hier zijn we naar Lorne gereden, hier hebben we overdag wat gerelaxt en gewandeld. 's-Avonds zijn we in Anglesea geweest, ook een plaatsje langs de kust waar zo'n 1.000 mensen wonen. Vanuit hier zijn we de volgende dag naar Torquay gereden, dit is vanaf het oosten gezien de startplek van de G.O.R.. Deze plek staat bekend om de vele surfwinkels met surfartikelen en kleding. Ook zijn er diverse outletshops, we hebben hier nog wat leuke kleren kunnen kopen. Ook hebben ze hier weer een mooie kustlijn met strand, hier konden we weer lekker wat wandelen en uitwaaien.
Inmiddels zitten we in Geelong, een soort voorstad van Melbourne. Vandaag rijden we door naar Melbourne om morgenochtend op de boot naar Tasmanië te stappen. Een klein avontuur in het grote avontuur wat we aan het beleven zijn. We hebben al diverse malen gehoord dat Tasmanië echt schitterend moet zijn, we zijn dus erg benieuwd!
Dikke kus van ons!