G´day Mates!

Allereerst iedereen weer bedankt voor de reacties, we blijven het erg leuk vinden om deze te krijgen! Dus ga vooral zo door! En niet stiekem kijken en niks achter laten....:p

We waren gebleven bij ons laatste stukje rijden richting Melbourne. We kwamen hier in de loop van de middag aan en hebben onze camper bij de haven geparkeerd. Al snel bleek dit een soort camping te worden waar een hoop mensen de nacht zouden doorbrengen, omdat zij en wij dus ook de volgende dag rond 06.30 uur bij de boot moesten zijn. We hebben deze dag verder benut door te wandelen naar het centrum en wat informatie te verzamelen bij het grote informatiecentrum. 's-Avonds hebben we op de ‘camping' met een wat ouder Nederlands stel gepraat wiens zoon in Melbourne woont, leuk om allerlei verhalen te horen.

's-Ochtends het wekkertje en drie keer rollen met de camper en we zaten op de boot! De boot zag er erg goed uit met een bios en diverse restaurantjes en barretjes. We hebben ons gesetteld in de buurt van de bios en hebben lekker twee films gekeken. Aankomst in Devenport (Tasmanië) rond een uur of zeven in de avond. Ook hier ontstond vanzelf weer een soort camping langs het strand, heerlijk ook om de volgende morgen wakker te worden en meteen de zee te horen.

De eerste dag zijn we naar Launceston gereden. Onderweg viel Carlyn der ogen op een bord met chocolade fabriek en met een kleine onderhandeling gingen we stoppen, hmm jammie!!!Ons buikje vol gegeten met gratis proeverijen vertrokken we met gierende banden naar Launceton. Nog voor dat we 100 km per uur reden kwamen we het volgende bord weer tegen... de kaasfabriek... geen onderhandelingen meer nodig, Arjan had honger! Na deze tussenstops kwamen we aan Launceston. Hier hebben we wat informatie verzameld en een mooi dal bezocht met hierin een meer en leuke wandelroutes. We moesten redelijk snel weer verder, we waren er direct achter dat een week voor dit eiland in ieder geval betekent dat je af en toe een beetje door moet rijden. Aan het einde van de middag kwamen we aan in St. Helens, een plaatsje langs de Oostkust. Hier hebben we weer in de wilde natuur geslapen, vlak aan het water. Wat is het toch een heerlijk land, dat je bijna overal wel gewoon in het bos of langs het strand kan kamperen!

De volgende dag wilden we vroeg vertrekken richting de Bay of Fires, maar...Billy had ons een beetje in de steek gelaten. Een lekke voorband betekende wat vertraging. Iedereen weet echter hoe handig Arjan is, dus met een uurtje waren weer onderweg. (In werkelijkheid heeft uiteraard een behulpzame medekampeerder de band verwisseld, maar Arjan heeft goed toegekeken...) Eindelijk konden we dan naar de Bay of Fires, een plek langs de kust met rotsen met een rode gloed en helderblauw water. Het is een schitterende plek om onze tocht langs al het moois van dit eiland te beginnen. In de loop van de middag gingen weer door naar Coles Bay, de plek waar het Freycinet National Park begint.

Het Freycinet National Park staat vooral bekend om de ‘Wineglass Bay'. Het is een baai in de vorm van een wijnglas. Het strand is wit met een heldere blauwe zee. Voordat je dit allemaal kon zien was er nog een wandeling door de bergen. De uitzichten waren erg mooi, alleen was het wat bewolkt. Het zag er daardoor niet zo helder blauw uit als met een schijnende zon, maar het was erg mooi en gaaf! Hierna zijn we naar Port Arthur gereden, deze plaats ligt helemaal in het zuidoosten van het eiland en staat bekend om de gevangenis die hier in de 19^e eeuw de bijnaam. ‘Hell on Earth' had. Groot-Brittanië transporteerde hier gevangenen naartoe, die vaak nooit meer terugkwamen.

De volgende morgen hebben we een rondleiding door deze historische plek gedaan. Een gedeelte over het land en een stukje met de boot. Veel gebouwen zijn nog origineel en je kreeg een aardige indruk van hoe het er daar aan toe moet zijn gegaan. Met de verhalen van gids maakte het geen prettige indruk. Daarna hebben we zelf nog wat rondgewandeld, het is ook een plek met mooie natuur en tuinen. Hierna zijn we weer doorgereden naar Hobart de hoofd- en grootste stad van het eiland.

In de ochtend hebben we door de stad Hobart heen gewandeld en hebben de bekendste plekken bezocht zoals de markt en de haven. Hobart heeft een beetje een zelfde uistraling als Sydney, alleen wat kleiner en zonder de bekende gebouwen. Hierna zijn we richting ´Mount Field National Park´ gereden, onderweg gingen we doen wat we op dit eiland per se zouden moeten doen: de Tasmanian Devil bezoeken! In het wild is dit dier moeilijk te zien, mede doordat door een grote epidemie de laatste tien jaar het aantal is gehalveerd. In een kleine dierentuin waren ze echter wel te zien. Het zijn eigenlijk kleine, schattige beestjes. Ze hebben wel een sterk gebit met scherpe tandjes, ze eten ongeveer alles wat in Tasmanië dood op de weg ligt. Naast deze dieren hebben we eindelijk een wakkere wombat gezien (aangezien ze vrijwel altijd slapen was dit ook wel eens leuk). Ook was hier een uitzichtpunt op een leefgebied van 3 wilde platypussen. Helaas ook hier is het ons weer niet gelukt om dit bijzondere dier te zien. Aan het einde van de middag kwamen we aan in ´Mount Field National Park´. Hier hebben we nog een paar uur gewandeld door een heel mooi gematigd regenwoud met als hoogtepunt de ´Russell Falls´. Ook de ´Tall Tree Walk´ met bomen van tussen de 70 en de 90 meter hoog was zeker de moeite waard. ´s-Avonds op de bushcamping liepen heel veel pademenons rond. Dit zijn een soort minikangoeroes, ze zijn erg lief en ook niet zo schuw. Eentje kwam de volgende ochtend lekker bij ons ontbijten. We hadden zelfs nog een stoel voor hem staan, maar zover ging hij nog net niet.

Na het ontbijten met de pademenons vertrokken we naar ‘Lake St. Claire'. Dit meer is het grootste zoetwatermeer van Australië. We hadden een wandeling uitgezocht dat langs het meer liep en waar je de befaamde ‘platypussen' kon spotten. Na weer een uur gezocht te hebben, is het ons weer niet gelukt om deze beestjes te zien. We waren er over eens, ze bestaan gewoon niet, haha! In de middag zijn we richting ‘Cradle Mountain National Park' gereden. Daar kwamen we eind van de middag aan. Het weer was inmiddels slechter geworden. Het was echt ‘dikke truien en regenjassen' weer. Gelukkig had deze camping een mooie campkitchen met twee openhaarden!!! We hebben lekker gekookt in deze warme omgeving. We misten wel de warme chocomel met slagroom... In de avond kwamen veel dieren rond de campkitchen hangen, zo hebben we twee possums kunnen spotten.

Na een ontzettende koude nacht (gaat nog wat worden in Nieuw-Zeeland) wilden we aan een wandeling gaan beginnen. Bij aankomst bij het Vistor Centre werd er verteld dat de wandeling die we wilden gaan doen, niet zo heel veel te zien had, omdat het zulk slecht weer was. Het regende en het was goed bewolkt. De kans was groot dat we Cradle Mountain niet konden zien. Cradle Mountain is de bekendste berg van Tasmanië die vooral bekend staat om zijn getande piek. Wij als twee koppige kaaskoppen geloven in het spreekwoord ‘na regen komt zonneschijn', dus zijn we gewoon begonnen met de wandeling. Het was een mooie wandeling door verschillende natuurgebieden. Onderweg waren er mooie watervallen te zien, mede door de vele regen. Nat maar voldaan kwamen we uiteindelijk boven, het laatste stuk was letterlijk een beetje klimmen, er hingen ook allerlei kabels om je aan vast te houden. Het waaide bovenop stevig, de wind voelde ook ijskoud aan. Maar we konden Cradle Mountain uiteindelijk nog redelijk tot goed zien. Onze missie dus geslaagd!

Dit was ook onze laatste missie op dit eiland, hierna moesten we weer terug naar Devenport, de volgende morgen moesten we de boot hebben. We hebben onze laatste nacht weer doorgebracht op dezelfde ‘camping' als de eerste nacht. Het was echt supergaaf om dit eiland te zien. Het is dan wel onderdeel van Australië, maar het voelt toch een beetje als een ander land, ook voor de Australiërs en ‘Tassies' zelf. De natuur en het wildlife die dit eiland te bieden heeft is meer dan de moeite waard!

Deze hele week zitten we in Melbourne, na de Grand Prix rijden we in een dag of 5 naar Sydney, waar ons avontuur door Australië zal eindigen. Maar niet voor we deze stad goed gaan bekijken en ook tussen Melbroune en Sydney is nog één en ander te beleven!

Dikke kus van ons!

P.S. Huub bedankt voor de extra fotoruimte, we zullen er zeker gebruik van gaan maken!