G´day Mates!

Tijd voor weer een nieuw verhaal! Helaas het laatste verhaal over Nieuw-Zeeland, gelukkig straks nog een toetje met hopelijk een mooi verhaal over Fiji!

Vanuit Orewa zijn we verder naar het Noorden gereden. We zijn van de Oostkust overgestoken naar de Westkust. Hier kwamen we langs de grootste Kauriboom van N-Z. De Kauriboom werd vroeger heel erg veel gebruikt door de Maori voor het maken van Kano's en andere handige dingen. De grootste boom is erg indrukwekkend en draagt de naam ‘Tane Mahutu', iets wat ongeveer ‘God van het bos' betekent. We eindigden de dag in Rawene, waar we een leuke camping hadden met uitzicht over de zee.

De volgende ochtend gingen we weer verder en begonnen we met een kleine tocht per ferry naar het volgende plaatsje, Kohukohu. Vanuit hier konden we verder rijden langs 90 Mile Beach, het lange strand langs de Westkust wat ons zou leiden naar het bijna noordelijkste puntje van N-Z. Onderweg kwamen we eerst nog langs ‘Te Kapi', één van de enorme zandduinen die er in dit gebied te vinden zijn. En N-Z zou N-Z niet zijn als de bewoners ook hier weer een activiteit voor bedacht hadden. Hier was het mogelijk om te ‘sandboarden'. Met een kleine bodyboard moest je de zandduin beklimmen (eenmaal boven had je wel even nodig om bij te komen, het zand was erg zacht en zwaar om te beklimmen), vervolgens kon je dan wel een mooie tocht naar beneden glijden van zo'n 100 meter! De uitzichten bovenop de zandduin waren, zoals bijna overal in N-Z, weer erg mooi. Hierna vervolgden we onze tocht naar Cape Reinga, het (met normaal vervoer te bereiken) meest noordelijke puntje van N-Z. Hier staat een oude vuurtoren en komen de Tasman Zee en de Stille Oceaan bij elkaar. We moesten ons goed vasthouden om niet weg te waaien en de uitzichten waren weer vertrouwd mooi. Na Cape Reinga moesten we meteen de weg naar het Zuiden weer beginnen. Onderweg konden we nog even genieten van het mooie witte strand van Rarawa, helaas zonder zon, en hadden we weer een mooie slaapplek langs het water gevonden.

Via wat mooie kleine strandjes kwamen we in de loop van de volgende dag uit in Paihia. Dit is de grootste uitvalsbasis om de Bay of Islands te verkennen. Helaas zat het weer ons niet meer echt mee. Het was de meeste tijd wel droog, maar erg harde windstoten zouden helaas onze plannen gaan dwarsbomen. In Paihia hebben we de nodige informatie verzameld en daarna was de rest van de dag tijd voor weer eens wat huishoudelijke taken.

De volgende morgen bleek meteen dat onze boottocht door de Bay of Islands geen doorgang kon vinden. Ook het zwemmen met dolfijnen ging hierdoor automatisch niet door, balen dus. We besloten daarom naar de ‘Waitangi Treaty Grounds' te gaan. Hier is in 1840 het verdrag tussen de Maori en de ‘Europese immigranten' getekend. Voor de Nieuw-Zeelanders is deze plek nog steeds van grote waarde. Er is een grote, originele Maori-kano te zien van 35 m. lang, het huis waar het verdrag is getekend en nog wat historische gebouwen. Een korte film over de geschiedenis van het verdrag beëindigde ons bezoek aan deze mooie plaats. Hierna zijn we doorgereden naar Whangarei. Hier kwam onze tweede teleurstelling. Het duiken bij de Poor Knight Islands (één van de 5 mooiste duikplekken ter wereld) kon i.v.m. het weer ook al niet doorgaan...weer balen dus! Maar in de herfst in N-Z kan het weer alle kanten op en over het algemeen hebben we niets te klagen gehad. In Whangarei zijn we nog bij een ´Kiwi House´ geweest. Hier hebben we de vogel bezocht waarnaar de Nieuw-Zeelanders zich hebben genoemd. Door alle dingen die hier te doen zijn waren we hier nog niet eens aan toegekomen. Ook hebben we nog een kort bezoek gebracht aan de Whangarei Falls, een mooie waterval van zo'n 26 meter.

Onze één-na-laatste konden we dus niet duiken, we besloten naar Waiwera te gaan. We hadden een camping ongeveer bijna in de zee, we stonden met ons campertje dus weer op een heerlijke plek. Waiwera staat bekend om de ‘Thermal Spa' en doordat het weer aardig fris was, besloten we hier de avond door te brengen. Heerlijke warme baden en koele baden en een bad met een groot filmscherm. Een heerlijk avondje relaxen.

De camper hebben we ondertussen ook een naam gegeven!! Het is weer een hij geworden en zijn naam is Harry! De dorpsgek van de Jucy Vans...

Inmiddels zitten we in Takapuna, hier gaan we onze spullen pakken en ons klaarmaken voor onze reis naar Fiji. Hier gaan we relaxen en uitrusten, want laten we wel zijn, een mens heeft zo nu en dan ook vakantie nodig!

Kus van ons

P.s We vergeten het allerbelangrijkste dat we nog aan jullie moeten doorgeven, we komen op zondag 23 mei aan op Schiphol en landen om 8.25 uur. Dus alle ballonnen en spandoeken kunnen worden opgeblazen en gemaakt, want we verwachten een warm onthaal met alle toeters en bellen... dus de voorbereidingen kunnen gestart worden, haha!!